Jose Bragato
ur. 12 października 1915
Wiolonczelista, pianista, aranżer i kompozytor
Urodził się w Udine, (Włochy) 12 października 1915 roku w rodzinie stolarzy i muzyków. Muzyka była hobby każdego z jego braci, którym przewodził ich ojciec, don Enrico Bragato, flecista. Wszyscy z nich byli solistami w TEATRO COLÓN (Bruno, flecista; José, wiolonczelista; oraz Enrique Bragato, fagocista), a komponowaniu poświęcił się José.
Po przybyciu do Argentyny w 1928 roku rodzina Bragato osiedliła się w okolicy Saavendry, gdzie José ponownie rozpoczął studia pianistyczne. Powodzie roku 1930 pozostawiły rodzinę bez dachu nad głową i bez pianina. Niemiecki maestro Peltz, wiolonczelista, poprowadził ostatecznie karierę José, dając mu w prezencie swoją wiolonczelę i ucząc go gry za darmo. Od tego czasu José poświęcił się muzyce klasycznej i popularnej. W tej dziedzinie przyczynił się do spopularyzowania muzyki ludowej Argentyny i Paragwaju, po opublikowaniu słynnych guaranias wraz z Mauricio Cardozo Ocampo i Augusto Roa Bastos oraz innymi wielkimi poetami.
W 1946 roku wygrał międzynarodowy konkurs na stanowisko solisty w ORQUESTA FILARMÓNICA DE BUENOS AIRES, zostając na stanowisku zastępcy solisty wiolonczelowego w ORQUESTA ESTABLE DEL TEATRO COLÓN. Łączył tę działalność z komponowaniem, będąc poza tym członkiem najbardziej szanowanych kwartetów w kraju, takich jak CUARTETO BUENOS AIRES oraz - w czasie ostatnich 10 lat działalności koncertowej - CUARTETO PESSINA.
W muzyce popularnej nadał występował z najznamienitszymi orkiestrami grającymi tango, takimi jak orkiestra Francini Pontiera, ponadto był zawsze zapraszany do nagrań przez Troilo, Stampone, Fresedo, i innych.
W 1954 r. był częścią "heroicznego wyczynu" Astora Piazzolli, który zebrał OCTETO BUENOS AIRES. Od tego czasu był bliskim przyjacielem Piazzolli i żarliwym miłośnikiem jego muzyki. Był także współzałożycielem orkiestry CHANNEL 13 i członkiem PRIMER CUARTETO DE CÁMARA DEL TANGO LEO LIPESKER, a także innych.
W latach 1976-1982, z uwagi na jego silne zaangażowanie w walkę o wolność i prawa człowieka, musiał zamieszkać na wygnaniu, gdzie pracował jako solista orkiestry miasta Porto Alegre w Brazylii, gdzie także założył archiwum muzyczne. Później stał się członkiem zespołów kameralnych Universidad de Natal (Brazylia), na którym otrzymał tytuł Doktora Honoris Causa.
Od 1984 r. prowadzi Archiwum Muzyczne muzyki kameralnej, popularnej i religijnej w SADAIC, zawierające zbiory dotyczące orkiestr i uniwersytetów z całego świata. Z tego miejsca popularyzuje prace kompozytorów narodowych, dostarczając nieodpłatnie partytury wszystkim instytucjom, które o nie poproszą.
Jego ostatni międzynarodowy występ solo miał miejsce w RADIO CITY w Nowym Jorku, gdzie 80-cio letni Bragato był członkiem grupy Atilio Stampone, która akompaniowała występom i baletowi Julio Bocca. Natomiast ostatnie występy w charakterze wiolonczelisty miały miejsce, gdy miał 81 lat, w ORQUESTA DE TANGO JUAN DE DIOS FILIBERTO, prowadzonej przez jego przyjaciela Osvaldo Piro. Obecnie, oprócz pracy w archiwum SADAIC, jest aranżerem orkiestrowym.
Argentyńska muzyka narodowa zawdzięcza José Bragato kilka rzeczy: dołączenie wiolonczeli w typowych orkiestrach do kategorii instrumentów solowych (mając na względzie jego wirtuozerię kompozytorzy pisali tyle partytur na wiolonczelę, co na bandoneon lub skrzypce), wydobycie z zapomnienia narodowej muzyki popularnej i klasycznej oraz jej orkiestracje, a także jego bezinteresowną pomoc w popularyzowaniu pieśni ludowych poprzez przekazywanie nut uznanym autorom.
Maestro José Bragato w dniu 13 grudnia 1999 r. otrzymał nagrodę SADAIC im. Francisco Canaro za całokształt kariery. Ponadto, władze Buenos Aires w czasie, gdy przewodniczącym Zarządu Miasta był późniejszy prezydent Argentyny, doktor Fernando de La Rúa, przyznały mu nagrodę "Mérito a la Trayectoria" w uznaniu jego zasług dla popularyzowania narodowej kultury muzycznej
żródło: http://todotango.com, tłumaczenie: Biuro Tłumaczeń EURO
![[Rozmiar: 3316 bajtów]](../images/tangonalia.gif)
