Astor Piazzolla
11 marca 1921 - 4 lipca 1992
Astor Piazzola urodził się 11 marca 1921 roku w Mar del Plata w Argentynie. Rozpoczął studia na bandoneonie w 1930 roku, później na fortepianie u Siergieja Rachmaninowa, z zamierzeniem dokonania transkrypcji dzieł fortepianowych na bandoneon.
W Nowym Jorku Carlos Gardel zaprasza go do nagrania różnych utworów z jego filmu "El Día que me Quieras" po czym w roku 1937 wraca do Argentyny gdzie rozpoczyna prawdziwą karierę jako bandoneonista w orkiestrze Anibala Troilo. Astor pragnie przede wszystkim "wydobyć" bandoneon, nie dopuścić do sytuacji, by stał się on tylko instrumentem orkiestry tanecznej. Pragnie przywrócić bandoneonowi jego szlachetność, zmieniając go w instrument muzyki klasycznej.
W roku 1952 zdobywa we Francji Pierwszą Nagrodę za kompozycję, za co rząd francuski funduje mu stypendium w Paryżu w szkole Nadii Boulanger.
"Była dla mnie jak druga matka. Nikt nie odkrył przede mną takiego świata muzyki, takiego na jaki oczekiwałem od dawna..." Ona zachęca go także do kontynuowania rozwoju własnej muzyki, muzyki Piazzoli.
Po okresie francuskim Astor tworzy dwie grupy: EL OCTETO DE BUENOS AIRES i ORQUESTRA DE CUERDAS, które zrewolucjonizowały muzykę miejską, prowokując przeciwko sobie najbardziej bezlitosną krytykę. Wydawcy i media bojkotowali ich i wówczas, w roku 1958, wyjeżdża do Nowego Jorku gdzie pracuje jako aranżer. Dwa lata później wraca do Buenos Aires i tworzy kwintet, coraz bardziej przekonany, że tango jest muzyką do słuchania a nie do tańczenia. Daje koncerty, nagrywa płyty, objeżdża wiele razy Argentynę, Brazylię i Stany Zjednoczone.
W roku 1965 pracuje w ścisłym kontakcie z Jorge Luisem Borgesem, komponując muzykę do jego poematów. W tym samym roku wychodzi płyta "El Tango".
W 1967 roku pisze - wraz z Horacio Ferrerem - "Maria de Buenos Aires". Później komponuje "Tangazo" na prośbę Mistrza Calderona, dyrektora ENSAMBLE MUSICAL z Buenos Aires, który prezentuje je w czasie trasy po Stanach Zjednoczonych. Po okresie współpracy z Ferrerem, Piazzola rozpoczyna nowe doświadczenie: "TANGO-CANCIÓN".
W roku 1969 "Balada Para un Loco" staje się wielkim światowym sukcesem. Ten gatunek, bardziej komercyjny, przybliża go do szerokiego grona słuchaczy. Jego publiczność, dotychczas ograniczona do wąskiej grupy zwolenników, staje się coraz liczniejsza i uznaje w Piazzolli wyraz autentycznej muzyki Buenos Aires.
W ten sposób zbiera żniwo największych sukcesów w Ameryce Łacińskiej. 17 sierpnia 1972 roku Piazzolla występuje w teatrze Colón. Próby do tego ważnego wydarzenia nie pozwalają mu przyjąć propozycji Bernardo Bertolucciego napisania muzyki do filmu "Ostatnie tango w Paryżu". Napisze jedynie dwa tematy do filmu "Jeanne i Paul" i "El Penúltimo".
W roku 1974 Gerry Mulligan, jedna z największych postaci jazzu, zaprasza Piazzollę do pracy w swej grupie. Tak rodzi się "Summit". W roku 1986 nagrywa z Gary Burtonem na festiwalu w Montreux "Suite for Vibraphone and New Tango Quintet", które wzbudza podziw wielkich solistów jazzowych jak Pat Matheny, Keith Jarrett, Chic Corea, którzy zamawiają u niego utwory.
W roku 1989 przegląd jazzowy DOWN BEAT zalicza Piazzollę do najlepszych instrumentalistów na świecie.
W swych ostatnich latach Piazzolla preferował występy na koncertach jako solista z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej, a od czasu do czasu z własnym kwintetem. Tak odbył trasę po Stanach Zjednoczonych, Japonii, Włoszech, Niemczech, Francji i Ameryce Łacińskiej, powiększając w ten sposób swoją publiczność na każdym kontynencie dla dobra i chwały muzyki z Buenos Aires.
"Five Tango Sensations" to jego ostatnia płyta, która znalazła się na Top Ranking albumów z muzyką klasyczną, pozostając na pierwszym miejscu ponad rok.
Astor Piazzolla był jednym z niewielu kompozytorów, którzy mogli nagrywać i przedstawiać w czasie koncertów prawie całość swego dzieła, które obejmuje prawie pięćdziesiąt płyt. W ciągu swych ostatnich dziesięciu lat, napisał ponad trzysta tang, pięćdziesiąt ścieżek muzycznych do filmów, wśród nich do "Henryka IV" Marco Bellochio, "Lumiére" Jeanne Moreau, "Ärmaguedon" Alain Delona, "Sur" i "El exilio de Gardel" Fernando Solanasa. Otrzymał Cezara za "Najlepszą Muzykę Filmową", pisał tematy muzyczne do dzieł teatralnych i baletowych.
W lutym 1993 roku w Los Angeles, Astor Piazzolla był nominowany do nagrody Grammy Awards za "Oblivion" w kategorii "Najlepsza Kompozycja Instrumentalna". Międzynarodowi krytycy uznali "Oblivion" za jeden z najpiękniejszych tematów Piazzolli i być może za jeden z najczęściej nagrywanych w tym okresie.
4 sierpnia 1990 roku Astor Piazzolla doznał w Paryżu wylewu do mózgu. Po dwóch latach choroby zmarł 4 lipca 1992 roku w Buenos Aires.
Laura Escalada Piazzolla
źródło: Piazzolazzo tłumaczenie: BIURO TŁUMACZEŃ EURO
![[Rozmiar: 3316 bajtów]](../images/tangonalia.gif)
