TANGO

      Wspó³czesny taniec towarzyski, powsta³y ok. 1880 w starych barrios (dzielnicach) Buenos Aires, z szybkiego, zmys³owego tañca milonga i pod wp³ywem hiszpañskiej habaneryflamenco. Tango przyby³o do Pary¿a w 1910, a w 1915 sta³o siê modne w najlepszych towarzystwach; ok. 1920 zmieni³o charakter z ¿ywego na melancholijny, choæ utrzyma³o zmys³owo¶æ gwa³townych zwrotów, namiêtnych gestów i kroków w metrum parzystym 2/4 albo 4/8 i do¶æ umiarkowanym tempie. S³ynne s± tanga "Jalousie" J. Gadego, "La cumparsita" A. Rodrigueza, "La Paloma" S. Yradiera, "Tango Milonga" J. Petersburskiego, a tak¿e stylizowane tanga w twórczo¶ci takich kompozytorów, jak Albeniz w cyklu "Espana", czy Strawiñski w "Historii ¿o³nierza". Popularno¶æ tanga t³umaczy³a siê równie¿ tym, ¿e jak sto lat wcze¶niej walc, usprawiedliwia³o bliski kontakt z jednym partnerem. St±d tytu³ piosenki (1952) Hofmanna i Manninga "Trzeba dwojga do tanga", który wszed³ do mowy potocznej i u¿ywa siê go, gdy obwiniaj± jedn± stronê o uwiedzenie drugiej, albo w polityce, gdy partia nie mo¿e osi±gn±æ kompromisu.

¼ród³o: S³ownik wydarzeñ, pojêæ i legend XX wieku - PWN


[Rozmiar: 3316 bajtów]